Sommige leden van Club Bello zullen het vertrek ( 7.00 uur) te vroeg vinden, anderen de thuiskomst ( 16.00 uur) te laat, de tocht te lang ( 125 km. ) of zijn verhinderd. Maar AartB. trekt zich van dat alles niets aan en laat de tocht, de 22e pijl van Breukelen, op de Bello agenda zetten. Fietsen in onbekende streken is al een heel leven lang een hobby van Aart en blijkbaar verandert dat niet. Ik, Wiebe, sluit zich aan en, omdat er geen andere gegadigden waren, vertrokken Aart en ik zondagmorgen vroeg naar Breukelen. Met prachtig weer in het vooruitzicht, lekker rustig op de weg en onderweg thee van Aart, arriveerden we iets na acht uur in Caf? Het Reghthuis, in het prachtige centrum van Breukelen, een dorpje dat wij alleen maar kenden als naam op de afslagborden van de A12. In een zo druk bevolkte omgeving zou je denken dat het stervensdruk is, maar niets van dat alles. Achteraf blijkt dat er slechts 350 deelnemers ( op 3 afstanden ) waren. Het voordeel is dat parkeren en inschrijven snel en in alle rust kan geschieden en zodoende zitten we al om goed 8.15 uur op de fiets. De bewegwijzering is uitmuntend en de uitgebreide routebeschrijving hoeven we dan ook geen enkele keer te gebruiken. De route gaat langs de Vecht, ?t Gein, Amstel, Langeraarse plassen, Braassemer meer, Wijde Aa, Nieuwkoopse plassen ( voor mij een herinnering aan het gebied waar we wel hebben geschaatst), en de Meije terug naar Breukelen. We fietsen langs prachtige smalle weggetjes en door schilderachtige dorpjes met namen als Nigtevecht, Waver, Vrouwenakker, Bilderdam, Langeraar en de Meije om er maar eens een paar te noemen. Slechts bij uitzondering zien we geen water met op dat water veel en ook hele mooie boten. Bijna onvoorstelbaar dat in Midden Nederland, onder de rook van steden als Utecht en Amsterdam zo?n prachtig fietsgebied ligt. Hulde voor TC Breukelen die al dit moois heeft samengebracht in een tocht die je zelf niet kunt bedenken. Iets voor de pauze (op ruim 60 km.) fietsen we een echtpaar achterop waar we mee aan de praat raken. We pauzeren met z?n vieren aan een tafeltje waar een deelnemer aan de tocht in zijn eentje koffie drinkt. De koffiepauze resulteert in een pact voor de rest van de tocht. De man die alleen was blijkt een zeer goede fietser te zijn en kopwerk is hem niet vreemd. De dame in het gezelschap heeft er trekken aan, maar in het wiel kan ze net mee. Ze fietst nog niet zo lang en elke kilometer boven haar grenzen ziet ze als een verbetering van haar kunnen. Hoewel het gaandeweg drukker wordt op de smalle wegen en fietspaden en open bruggen ons een aantal malen dwingen om helemaal te stoppen, kunnen we de gang met 27,5 km. gemiddeld er toch aardig inhouden. Onderweg pauzeren we nog een keer en verderop krijgen we nog een drankje en een mars ( op strikt vertoon van de startkaart) van de organisatie. Om halfdrie arriveren we weer in Breukelen waar een heerlijke kop soep met stokbrood en een drankje er prima ingaan. We nemen afscheid van onze fietsgenoten uit Koog aan de Zaan ( echtpaar) en De Rijp. We kennen ze verder niet en waarschijnlijk komen we elkaar nooit meer tegen. Maar samen hebben we een mooie fietsdag gehad en is Aart zijn opzet, fietsen in onbekende streken en genieten maar, volledig tot zijn recht gekomen.
2033370cookie-checkSommige le